Norbercik po przyjeździe z Kościerzyny
piątek, czerwiec 8th, 2007
“Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej” - głosi powszechnie znana mądrość ludowa, cóż, wydaje się jednak nie być uniwersalną. Upłynęło sporo czasu zanim nasze Jajo przyzwyczaiło się do starego-nowego porządku - pokoju, zabawek, melodii pozostawionych w Gdańsku, no i oczywiście swego taty, na którego podobnie jak na pozostałych domowników pierwszego dnia zdawał się traktować z pewną dozą ostrożności. Ileż to myśmy przez to kłopotów mieli, ze zrozpaczonym ojcem rzecz jasna! 
Obwąchiwał, mówił, że podmienione, potem znowu wył do księzyca… szkoda gadać.
W każdym razie ostatecznie uznał, że dziecko jednak jego, a i maleństwo na powrót polubiło papunia. Co więcej, tak się rozkręcili, że Nobek podczas ćwiczeń opanował nowy manewr - celowe obracanie się z brzuszka na plecy, z czym do tej pory mieliśmy niemały kłopot. Miło zobaczyć, jak synek umyślnie podgina nóżkę i odpycha się ile sił, aby wylądować (nieco zdziwiony jeszcze) na pleckach. Za pierwszym razem co prawda lekko się stuknął w matę i łzy polały się po policzkach, potem już było tylko weselej. W każdym razie bardzo się cieszymy, że znów jesteśmy razem i jesteśmy dumni z naszego Grzybka.
Aha! Nobciu bardzo prosił by pozdrowić kumpli Mateuszka i Antosia, co też z najmilszą chęcią czynię!
