Norbert Pokojski

Chcielibyśmy złożyć Wam w imieniu Norbercika, jak i naszym Najserdeczniejsze Życzenia Bożonarodzeniowe. To już jest druga gwiazdka naszego kochanego Nobelka. Tym razem bardziej zainteresował się choinką, delektował zapachem i próbował ją ugryźć Właściwie to bardzo dużo się zmieniło od zeszłego roku, wówczas dopiero na wieczorny obiad wigilijny wróciliśmy ze szpitala do domku, Nobek był taki malutki.. A teraz gaworzy, stoi, chodzi przy pchaczu, sam je ciastka, myje ząbki, uwielbia dźwięk trąbki… Jest naszą kochaną gwiazdką

Nobulek pierwszy raz tak dobrze zniósł narkozę, cały dzień jest w przyzwoitej formie. Śpiewa, gaworzy i się turla. Jeśli chodzi o sam zabieg, to można powiedzieć, że szwy są wyciągnięte. Został, co prawda minimalny kawałek, którego nie dało się usunąć, ale nie powinien przeszkadzać (podobny pozostał w prawym oczku po ostatniej operacji). Zaskoczyliśmy się za to wiadomością, iż wyciągnięte zostały zaledwie dwa szwy, choć wiedzieliśmy o trzech. Wg pani doktor jeden samoistnie pękł i wypadł. Jakieś trzy tygodnie temu, nagle pojawiła się ropka w okolicy tego szwu, a po podaniu antybiotyku znikła, jak widać razem ze szwem. Poza tym zbadane zostało ciśnienie wewnątrzgałkowe i na szczęście nie jest wysokie. W oczku lewym nawet za niskie. Też nie dobrze, ale cóż, cieszymy się, że jesteśmy w domku i to w tak dobrej dyspozycji.

Wróciliśmy w piątek na wieczór szczęśliwi i wymęczeni. Bardzo się nam podobało, mieliśmy zaplanowany dzień od świtu po zmierzch. Nobulek się uspołecznił, wyszalał i wypłakał Pojawił się kolejny ząbek trzonowy, toteż czasami Nobciu nie był w humorze. Ale podczas wycieczki do „family parku” doświadczał niebagatelnej stymulacji. Zjeżdżał ze mną z ok. 8 metrowej dmuchanej zjeżdżalni, skakał na wielkim balonie, przebierał się za króla. Słowem byliśmy zachwyceni! Trzeba przyznać, że wszystko było zorganizowane rewelacyjnie. Podczas całego pobytu zadbano nie tylko o dzieciaczki, ale również i rodziców. W trakcie, kiedy maluchy miały zajęcia, my mamy miałyśmy ćwiczenia relaksujące bądź grupę wsparcia. Co prawda nie zawsze Nobulek chciał się bawić z innymi dziećmi, wtedy razem ze mną uczestniczył w zajęciach. Z przykrością musieliśmy zrezygnować z dogoterapi a szkoda, bo byłaby codziennie (Niestety, Irmo nie dało rady… ale po wyciągnięciu szwów 10 XII wszystko przed nami.). Jeszcze raz serdecznie dziękuję za możliwość wzięcia udziału w programie „Pokażmy świat dziecku niewidomemu” całemu Polskiemu Związkowi Niewidomych w Bydgoszczy.